Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

Της πατρίδας μου η σημαία


                               
Πόση υπεροψία και πόσος φόβος χωράνε στη λέξη πατρίδα;
Γεννηθήκατε και ξαφνικά ανήκετε.
Ποιός είναι ο θεός που δίνει τίτλους ιδιοκτησίας και ποιός
homo sapiens σας πούλησε τη γή του;
Φοβηθήκατε και αντί να γίνεται ελεύθεροι, γινήκατε δυστυχισμένοι δούλοι.
Κι εγώ, που σε όνειρο αντάμωσα το τέλος αυτού του κόσμου,
είδα την ώρα που όλα τα ένστικτα φανερώθηκαν το ζώο και τον άνθρωπο να περπατούν μαζί.
Τότε που απλά θυμήθηκα και αγκάλιασα ότι αγάπησα, αγαπώ και πάλεψα γι'αυτό,
ζώο κι εγώ ανάμεσα σε ζωντανούς-νεκρούς, γυμνή και άγρια αφού το να ημερέψω
μου το ξεκαθαρίσατε πως σημαίνει φυλακή (αυτή ειν η φυλακή μου).
Αναπνέω νοικιασμένο αέρα. Αυτή είναι και η μόνη μου κληρονομιά.