Σιγότερα

Σιγότερα μίλα,
σιγότερα απο τον ψίθυρο που είπε: Bοήθεια
Λίγο σιγότερα και θα δούμε, λίγο σιγότερα και θα καταλάβουμε,
λίγο σιγότερα και θα νιώσουμε
*ούτε τα μάρμαρα θα λάμπουν στον ήλιο,
ούτε η θάλασσα θα κυματίζει,ούτε η αμυγδαλιά θ'ανθίζει.
Γονατιστοί μπροστά σε μαχαιριές προσκυνάτε τη σιχασιά.
Έλληνες "άνθρωποι" εσείς, μικρά ανθρωπάκια.

Της πατρίδας μου η σημαία

                               
Πόση υπεροψία και πόσος φόβος χωράνε στη λέξη πατρίδα;
Γεννηθήκατε και ξαφνικά ανήκετε.
Ποιός είναι ο θεός που δίνει τίτλους ιδιοκτησίας και ποιός
homo sapiens σας πούλησε τη γή του;
Φοβηθήκατε και αντί να γίνεται ελεύθεροι, γινήκατε δυστυχισμένοι δούλοι.
Κι εγώ, που σε όνειρο αντάμωσα το τέλος αυτού του κόσμου,
είδα την ώρα που όλα τα ένστικτα φανερώθηκαν το ζώο και τον άνθρωπο να περπατούν μαζί.
Τότε που απλά θυμήθηκα και αγκάλιασα ότι αγάπησα, αγαπώ και πάλεψα γι'αυτό,
ζώο κι εγώ ανάμεσα σε ζωντανούς-νεκρούς, γυμνή και άγρια αφού το να ημερέψω
μου το ξεκαθαρίσατε πως σημαίνει φυλακή (αυτή ειν η φυλακή μου).
Αναπνέω νοικιασμένο αέρα. Αυτή είναι και η μόνη μου κληρονομιά.

Οι κρεμάστρες και το τέρας

                                   
Βιτρίνες. Πολύχρωμες ανασφάλειες που χορεύουν γύρω μου.
Υφάσματα, μεταλλικές λεπτομέρειες,κουμπιά που αιωρούνται, μετάξι και βαμβάκι.
Η τέχνη στο στόμα του Τέρατος.
Κομματάκια ασημαντότητας κολλημένα μεταξύ τους με κόλλα υπεραξίας.
Δόσεις σε κάρτες που γκρεμίζουν τσιμέντα,χαρτιά που μπαίνουν στο ταμείο...
Φωνές, ψίθυροι, γέλια, αχόρταγα βλέμματα, και μια μανία για κατανάλωση...το Τέρας.
Βλέπεις στα δοκιμαστήρια ανθρώπους που μόλις βγήκαν από τη σπηλιά.
Αφιλτράριστοι, ωμοί. Θέλουν να αγοράσουν. Χρειάζονται να καταναλώσουν.
Χρηστικότητα...
Χρειάζομαι... να αναπνέω,
              να τρώω,
                                                        να ξεδιψάω,
                                                        να κοιμάμαι,
                                                        να μην κρυώνω,
                                                        να με αγαπάνε,
                                                        να αγαπάω,
                                                        να μη νιώθω μόνη μου.

Τι χρειάζεται αυτή η "άγρια" γυναίκα που χτυπάει με μανία τις κρεμάστρες?

Ο νικητής και ο ελεύθερος (ή αλλιώς ο τελευταίος που γέλασε καλύτερα)

Χιλιάδες κομμένα κεφάλια γύρω μου, κρεμασμένα από τα μαλλιά αιωρούνται ηττημένα.
Και το αίμα τους, η λίμνη που βρέχει τα πόδια μου.
Άκου...
Τα κεφάλια, ξεκίνησαν να τραγουδούν.
Στην αρχή σιγά, διστακτικά.
Μετά πιο δυνατά, ακόμη πιο δυνατά... ουρλιάζουν!
Και τα κεφάλια γίνηκαν στόματα, τεράστιες μαύρες τρύπες που τα ουρλιαχτά τους καρφιά,
μαχαίρια να χώνονται στο κορμί μου.
Με ξεσκίζουν διαπερνούν τη σάρκα μου και με κάνουν χίλια κομμάτια.
Και τα κεφάλια κουνιούνται...
Κουνιούνται στο ρυθμό του ουρλιαχτού και σκάνε κάτω στη ματωμένη λίμνη.
Επιπλέουν και στριφογυρνώντας πλησιάζουν τα κομμάτια μου, που τα χώνουν με τη λύσσα του θανατωμένου βαθιά μέσα στο αίμα.
Με πνίγουν...
Και έτσι κάπως πέθανα, από τα κεφάλια που ο ίδιος έκοψα και το αίμα που έχυσα,
Εγώ! ο αφέντης αυτού του κόσμου.

Η οργή, ο θυμός, η εξέγερση, η σιωπή και ο φόβος.

Ψάχνοντας για τη σημασία μιας λέξης αναρωτιέμαι,


Οργή..
Μια λέξη μικρή, μια λέξη μεγάλη...
Ο Θυμός..
Σημαντική μα και ασήμαντη λέξη,
Η εξέγερση..
Λέξη παλιά η καινούρια λέξη.
Η σιωπή και ο φόβος...
Δικές μου ή δικές τους λέξεις;


Ζω σ΄έναν παράλογο κόσμο γεμάτο με κουβέντες να κάνουνε 
πόλεμο γύρω μου.

Αυτό.

Προπαγάνδα

Ένα σώμα λυγισμένο, χτυπημένο στέκεται μπροστά στην τηλεόραση.
Σέρνεται βογκώντας και βήχει αίμα και φλέματα πάνω σε ξεφυλλισμένες εφημερίδες.
Το δωμάτιο σκοτεινό, μυρίζει σάπιο κρέας μυρίζει θάνατο.
Μοναδικό φως που διαγράφει τη φιγούρα,τα χιόνια της οθόνης
και είναι αυτή ο μάρτυρας του πόνου του.
Παντού γύρω βιβλία σκορπισμένα και σκονισμένα.
Σκοντάφτεις πάνω σε ξένες σκέψεις πεταμένες σα σκουπίδια στο μωσαϊκό.
Απόψεις,ιστορία, συναισθήματα,ιδεολογίες...
Ένας ολόκληρος κόσμος, μια ανάμνηση.
Το μόνο που απέμεινε τώρα είναι η παραμορφωμένη φωνή του δημοσιογράφου, και ο πόνος...
Αυτή είναι η φωνή που μου είπε πως με σκοτώνουν και με σκότωσα.